رهبر امين

رهبر من نور چشمان من است عشق او آيين و ايمان من است

ذوالفقار حيدري در دست او طاعتش ميثاق و پيمان من است
سيدي از نسل پاك فاطمه(س) هم ز نسل شير يزدان من است
در ولايت وارث آل نبي (ص) جانشيني از امامان من است
همچو مه تابد به قلب شيعيا ن نائب خورشيد پنهان من است
در هدايت سوي حق آرد مر ا اين هدايت سمت قرآن من است

دوستانش دوست مي دارم همي دشمن او دشمن جان من است

آنكه مهر او ندارد در وجو د بي گمان همكيش نادان من است
در سخن چون ابر مي بارد به دل در كوير خشك باران من است
در حضورش موج دريا ديده ام در كلامش راحت جان من است
در نگاهش غرق دريا مي شو م واژه هايش در و مرجان من است
قلب تارم را صفايي مي دهد جامع فكر پريشان من است
من مريد آن دل وارسته ام او مراد و پير عرفان من است
بوي يوسف مي دهد پيراهنش گرچه خوديعقوب كنعان من است
من چو سنگم او چو كوه بيستون من چو مورم او سليمان من است
من چو بلبل او چو باغ پر زگل من چوبرگ او سرو بستان من است
نام او ورد زبانم روز و شب عشق او درد است ودرمان من است
آرزوي ديدنش دارم به دل در فراقش شهر زندان من است
اي خوش آن روزي كه بينم رهبرم ساعتي در خانه مهمان من است
هرگز اي ياران دعايش مي كنيد شب نمازش ذكر ياران من است
روي خوبش با دو چشمت ديده اي چهره اش چون ماه تابان من است
غرق درياي تهاجم را چه غم ناجي كشتي ز طوفان من است
گر چه دشمن نقشه ها دارد بسي حامي او حي سبحان من است
در امانت او ‹‹ امين ›› انقلا ب در شجاعت شير ميدان من است
راه او باشد ره پير خمين (ره) رهرو راه شهيدان من است
افتخار ما بود ‹‹ سيد علي ›› سرور من جان جانان من است
چون فقيه وعالم است ودين شناس مرجع تقليد دوران من است
روز ششم ماه تير از سال شصت رهبرم جانباز ايران من است
اي خداوندا نگهدارش تو باش چون دعاي او نگهبان من است
شعر امروزم كه وصف رهبر است بهترين اشعار ديوان من است
پيروانش ني به پاكستان و هند درفلسطين است و لبنان من است
گوئيا مهدي(عج) چنين گويد كه او بهترين اصحاب و ياران من است
الحمد لله رب العالمين  -  حميد رضا فاطمي     ششم تير ماه  1380 
                  سلامتی وطول عمر رهبر عزبز و بزرگوارمون صلوات
                                                              التماس دعا

تقديم به مولاي دلشكسته

ديشب اين طبع، بي‌قرار شما                                                   

خواست عرض ارادتي بکند                                                           

دست کم از دل شکسته ‌تان                                                                    
واژه‌هايم عيادتي بکند                                                                     
***                                                                                           
چشم بد دور، عمرتان بسيار                                                                     
کس نبيند ملالتان آقا!                                                                                                
ما نمرديم خون دل بخوري                                                                                          
تخت باشد خيالتان آقا!
***
چيست روباه در مصاف شير؟!
چه نيازي به امر يا گفته؟!
تو فقط ابرويي به هم آور
مي‌شود خواب دشمن آشفته
***
هست خاموشي‌ات پر از فرياد
در تو آرامشي است طوفاني
«الذي انزل السکينه» تو را
کرده سرشار از فراواني
***
واژه‌ها از لبت تراويدند
پرصلابت، پرعاطفه، پرشور
آفريدند در دل مردم
عزت، آمادگي، حماسه، حضور
***
اين حماسه همه ز يمن تو بود
گرچه از آن مردمش خواندي
رهبرا! تا ابد ولي محبوب
در دل عاشقان خود ماندي
***
سهم دلدادگان تو سلوي
قسمتِ دشمنان تو سجيل
رهبري نيست در جهان جز تو
که ز امت چنين کند تجليل
***
نسل سوم چو نسل اول هست
با شعف با شعور با باور
جاري است انقلاب چون کوثر
هان! «فصل لربک وانحر»
***
گرچه در باغ سينه‌ات داري
لطف‌ها، مهرها، محبت‌ها
گفتي اما نمي‌روي چو حسين
تا ابد زير بار بدعت‌ها!
***
ناگهان در نماز جمعه شهر
عطر محراب جمکران گل کرد
بغض تو تا شکست بر لب‌ها
ذکر يا صاحب الزمان (عج) گل کرد
***
جان ايران! چه شد که جانت را
جان ناقابلي گمان کردي؟!
آبروي همه مسلمانان
اشک ما را چرا درآوردي؟!
***
جسم تو کامل است، ناقص نيست
مي‌دهد عطر يک بغل گل ياس
دستت اما حکايتي دارد...
رَحِمَ اللهُ عَمِي العباس!                                               

                                              شعر از : حجت‌الاسلام جواد محمدزماني